تا اين جا نظر دارد و در مقام بيان آن است كه تدبير عالم ، به دست حضرت حق - تبارك‌وتعالى - است و هيچ يك از اسباب نمىتوانند شريك او گردند ؛ بلكه ربّ و مدبّر و سبب همه‌ى امور فقط او است . بنابراين ، بايد توجّه نمود كه اين همه سخنان توحيدى براى آن است كه خواننده‌ى غافل را از توجّه به اسباب و مُسببّات خارجى و يا وجودى جدا سازند ، تا خواسته‌هاى او - كه در ادامه‌ى دعا ذكر شده به مرحله‌ى اجابت مقرون گردد - بنابراين مىفرمايد : ( 453 ) « يا رَبِّ ! صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ نَجِّنا مِنَ النّارِ بِعَفْوِكَ ، وَ أَدْخِلْنَا الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ ، وَ زَوِّجْنا مِنَ الْحُورِ الْعِينِ بِجُودِكَ . » « 1 » اى پروردگار من ! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و ما را به عفو خويش از آتش [ جهنّم ] رهايى ده و به رحمتت در بهشت داخل گردان و به بخششت از زنان زيباى بهشتى ، به ازدواج ما درآور . مهم‌ترين درخواست‌ها امكان دارد اين خواسته‌ها ، در نظر خواننده كوچك آيد و نزد خود بگويد چه مناسبتى بين خواسته‌ها با توصيفاتى كه از حضرت حقّ سبحانه تا به اين جا شد ، دارد ؟ ولى بايد توجّه داشت كه هرگز چنين نيست ؛ زيرا حاجت اوّل - كه تقاضاى صلوات از خداوند بر محمّد و آل محمّد - عليهم‌السّلام - است - از مهم‌ترين امورى است كه هر مسلمان مؤمن بايد به شكرانه‌ى هدايتى كه از طريق آن بزرگواران نصيبشان گشته ، رحمت ويژه‌ى خداوند را براى آنان تمنّا كند و خواسته‌هاى ديگر نيز امورى است كه اگر در اين جهان به اجابت مقرون گردد ، انسان در طريقى كه حضرت حق سبحانه مىطلبد واقع خواهد

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 181 .